Rumeli Şairlerinden Âhî’nin Şiirlerinde Kimsesizlik Duygusu
Yazarlar (1)
Prof. Dr. Ahmet DOĞAN Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Türkiye
Makale Türü Açık Erişim Özgün Makale (Uluslararası alan indekslerindeki dergilerde yayınlanan tam makale)
Dergi Adı Motif Akademi
Dergi ISSN 1308-4445
Dergi Tarandığı Indeksler cross cheek
Makale Dili Türkçe Basım Tarihi 12-2012
Cilt / Sayı / Sayfa – / 2012 / 202–214 DOI
Makale Linki http://www.motifakademi.com/Makaleler/1311143868_202-214.pdf
UAK Araştırma Alanları
Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı
Özet
Balkanlar, Osmanlı’nın kuruluş yıllarından itabaren ayak bastığı ve sonraki dönemlerde karış karış her toprağına Türk-İslam mührünü vurduğu bir bölgedir. Türk-İslam medeniyetinin “Batı”ya açılan kapısı konumunda olan bu bölge, jeopolitik öneminin yanında, bir kültür merkezi olması açısından da oldukça büyük bir öneme sahiptir. Osmanlı’nın hakimiyeti altında kaldığı dönem daha çok Rum-ili (Rumeli), olarak zikredilen Balkanlar, o dönem yetiştirdiği sayısız devlet adamı, alim, musikişinas, hattat, nasir ve şairle Türk-İslam medeniyetine hatırı sayılır katkılarda bulunmuş bir bölgedir. Bu bölgede yetişen ve yazdığı şiirleriyle o dönemin ruhunu, “divan”ına nakşeden şairlerden biri de Niğbolulu Âhî’dir. Ömrü sıkıntılar içerisinde geçen Âhî’nin “divan”ı incelendiğinde, şiirlerinde kimsesizlik, ıstırap acı ve kederin yoğun bir şekilde dillendirildiği görülür. Bu durum, geleneksel söylem içerisinde hemen her şairde rastlanılabilcek bir özellik arzetse de ‘âh’ı âlemi tutmadan bu mahlası almayan şairin, şiirlerinde ettiği “âh”larda deruni ıstıraplarının, yalnızlığının ve kimsesizliğinin de yankılandığını söylemek mümkündür.
Anahtar Kelimeler
Atıf Sayıları
Google Scholar 1

Paylaş