Nehcü’l‐Ferādīs’te Sıfat‐Fiillerin Kullanımı ve Tarihsel Gelişimi
Yazarlar (1)
Dr. Öğr. Üyesi Ebru ALAGÖZ BOYRAZ Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü |
Özgün Makale
(MLA dergilerinde yayınlanan tam makale)
|
||
| Dergi Adı | Bartın Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi | ||
| Dergi ISSN | 2602-3520 | ||
| Dergi Tarandığı Indeksler | MLA | ||
| Makale Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 06-2018 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | 3 / 1 / 53–70 | DOI | – |
| Makale Linki | https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/521931 | ||
| UAK Araştırma Alanları |
Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi)
|
||
| Özet |
| Nehcü’l‐Ferādīs (Uştmaḫlarnıñ Açuq Yolı‐Cennetlerin Açık Yolu)=NF Harezm Türkçesi döneminde Kerderli Mahmud tarafından yazılmış, Karahanlı, Kıpçak, Oğuz lehçelerinin dil unsurlarını ve söz varlığını içeren önemli dil yadigarlarından biridir. Sıfat‐fiil ise fiilin zamana bağlı olarak kavramını sıfatlaştıran bir şeklidir. Çalışmamızda Nehcü’l‐ Ferādīs’ten yola çıkılarak, hem Harezm dönemi hem de tarihî Türk dillerindeki sıfat‐fiilerin kullanım sıklığı ve farklı dil hususiyetleri ortaya çıkarılmaya çalışıldı. Dilin yapısı gereği dile ait her unsur tarih boyunca değişime uğramış ve hatta kullanımdan kalkmıştır. Günümüz Türkiye 1 Türkçesinde “‐AcAk, ‐An, ‐Ar, ‐AsI, dIk, ‐mAz, ‐mIş” sıfat‐fiil eki olarak kullanılırken Nehcül‐Ferādīs’te “‐Ar/‐Ur, ‐dUk, ‐GAn, ‐gU, ‐gUçI, ‐gUnçI, ‐mAz, ‐mIş” eklerinin kullanıldığı tespit edilmiştir. |
| Anahtar Kelimeler |