Serebral Palsili Çocukların Fonksiyonelliği ile Ebeveynlerinin Kas İskelet Sistemi Ağrısı, Yorgunluk ve Yaşam Kalitesi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
     
Yazarlar (2)
Ayça Nur Seyfeli
Doç. Dr. Anıl ÖZÜDOĞRU Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Türkiye
Makale Türü Açık Erişim Özgün Makale (Ulusal alan endekslerinde (TR Dizin, ULAKBİM) yayınlanan tam makale)
Dergi Adı Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
Dergi ISSN 2147-8945
Dergi Tarandığı Indeksler TR DİZİN
Makale Dili Türkçe Basım Tarihi 05-2023
Cilt / Sayı / Sayfa 11 / 2 / 45–54 DOI 10.30720/ered.1244970
Makale Linki http://dx.doi.org/10.30720/ered.1244970
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı serebral palsi (SP)’li çocukların fonksiyonellik seviyesi ile ebeveynlerinin kas iskelet sistemi ağrısı, yorgunluk ve yaşam kalitesi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Ebeveynlerin demografik bilgileri kaydedildi. SP'li çocukların fonksiyonel durumlarını sınıflandırmak için Kaba Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi (KMFSS), fonksiyonelliğini değerlendirmek için Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçümü (PFBÖ), günlük yaşam aktivitelerindeki fonksiyonel dengelerini değerlendirmek için Pediatrik Denge Skalası (PDS), fonksiyonel yürüme süresini değerlendirmek için Süreli Kalk Yürü Testi (SKYT) kullanıldı. Ebeveynlerde ise kas iskelet sistemi ağrısını değerlendirmek için Genişletilmiş Nordic Kas İskelet Ağrı Sistemi Anketi, yorgunluğunu değerlendirmek için Yorgunluk Şiddet Ölçeği (YŞÖ), yaşam kalitesini değerlendirmek için ise Nottingham sağlık profili (NSP) kullanıldı. Sonuçlar: Araştırmaya katılan çocukların yaş ortalaması 11,48±4,61 yıldı. Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği ile ebeveynlerin ağrıyan bölge sayısı arasında negatif yönde anlamlı ilişki bulundu (r= -0,294, p= 0,039). Ebeveynlerin ağrıyan bölge sayısı, Nottingham Sağlık Profili skoru ve Yorgunluk Şiddet Ölçeği skoru ile çocukların Kaba Motor Fonksiyon Sınıflama Sistemi puanı, Süreli Kalk Yürü Testi süresi, Pediatrik Denge Skoru ve çocuğun yaşı ile anlamlı ilişki bulunmadı. Tartışma: SP’li çocuğun fonksiyonel bağımsızlık düzeyi düştükçe ebeveynde ağrıyan bölge sayısında artış olduğu söylenebilir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre SP’li çocukların tedavi planlamalarının yanı sıra ebeveynlerinin de rehabilitasyonunda fiziksel ve ruhsal iyiliklerinin arıttırılmasına yönelik çalışmalar yapılması faydalı olabilir.
Anahtar Kelimeler
Ağrı | Ebeveynler | Serebral palsi | Yaşam kalitesi | Yorgunluk