Türkiye’de Merkez Sağ Partilerin Gelişimi, Örgütlenişive Ayrışması (1960-2002)
 
Yazarlar (1)
Prof. Dr. Ali Ülvi ÖZDEMİR Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Türkiye
Makale Türü Açık Erişim Özgün Makale (Diğer hakemli uluslarası dergilerde yayınlanan tam makale)
Dergi Adı Uluslararası Tarih Araştırmaları Dergisi
Dergi ISSN 2618-5873
Dergi Tarandığı Indeksler Sosyal Bilimler
Makale Dili Türkçe Basım Tarihi 12-2021
Cilt / Sayı / Sayfa 5 / 2 / 341–361 DOI 10.47088/utad.936386
Makale Linki https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1765018
Özet
Türkiye’de siyasi partiler yelpazesinin en önemli parçalarından birini “Merkez Sağ” diye nitelendirebileceğimiz partiler oluşturur. Bu ayrım, Osmanlı-Türk modernleşmesinin başlangıcına kadar götürülebilecek önemli bir ayrımın devamıdır. Merkez Sağ, özellikle modernleşmeci ve bir anlamda yukarıdan aşağıya doğru biçimlenen ve Cumhuriyet sonrası büyük ölçüde Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) ile temsil olunan bir değişimci/devrimci devlet geleneğinin karşısında konumlanan, daha çok sivil siyasetin ve akımların ana gövdeyi oluşturduğu daha muhafazakar çevreleri içine alan bir siyasi akım ve bu akımı işaret eden kavram olarak karşımıza çıkar. 1950 -1960 arası Demokrat Parti (DP)ile temsil edilen bu akım, 1960 sonrası siyasi hayatta Adalet Partisi (AP) ile karşılık bulmuş, sonrasında bu ana akımın çevresinde yer alan sağ siyasetin diğer partileri ile çeşitlenmiştir. 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi sonrası Türk siyasal hayatı yeniden Merkez-sol ve Merkez–sağ gibi iki ana eksen etrafında şekillense de Anavatan Partisi (ANAP) ve Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) ile birlikte Merkez-Sağ kavramına karşılık gelen alanın giderek daralması olgusu, Türk siyasal hayatında yeni bir dönemin kapısını açmıştır.
Anahtar Kelimeler
BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Atıf Sayıları
Türkiye’de Merkez Sağ Partilerin Gelişimi, Örgütlenişive Ayrışması (1960-2002)

Paylaş