Elie Faure’un Sinema Felsefesi Çerçevesinde Aşkın Gören Gözlere İhtiyacı Yok Filmine Sineplastik Bir Bakış
  
Yazarlar (2)
Burak Medin Erciyes Üniversitesi, Türkiye
Öğr. Gör. Ali KAYMAK Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Türkiye
Makale Türü Açık Erişim Özgün Makale (Uluslararası alan indekslerindeki dergilerde yayınlanan tam makale)
Dergi Adı İleti-ş-im
Dergi ISSN 1305-2411
Dergi Tarandığı Indeksler irectory of Open Access Journals (DOAJ), EBSCO Communication Mass Media Complete (CMMC) ve Index Copernicus
Makale Dili Türkçe Basım Tarihi 12-2020
Cilt / Sayı / Sayfa 33 / 33 / 55–78 DOI 10.16878/gsuilet.685601
Makale Linki http://iletisimdergisi.gsu.edu.tr/tr/download/article-file/959045
Özet
Bu çalışmada temel olarak sinema ve felsefe ilişkisine odaklanıldı ve bu odak noktasından hareketle özelde Elie Faure’un sineplastik kavramı bağlamında Onur Ünlü’nün “Aşkın Gören Gözlere İhtiyacı Yok” (2017) filmi hakkında sinematik imajlar üzerinden bir analiz gerçekleştirildi. Felsefik film çözümlemesine kuramsal ardalan oluşturması amacıyla sinema felsefesinin kökenleri, sinema felsefesine yönelik çeşitli yaklaşımlar ve tartışmalar üzerinde duruldu. Sineplastik bir bakışla bakıldığında, filmdeki bazı hareket-zaman bloklarının ağır çekim tekniğiyle sabit imajlara dönüştürüldüğü, zamanın bu teknik ile esnetildiği ve uzatıldığı, bu tekniğin ayrıca düşünsel katılıma davet eden filmi organik öykülemeden uzaklaştırdığı görülmektedir. Sabit imajların yanı sıra duygulanım imaj olarak da ifade edilen yakın plan kullanımı ve ışığın olağandışı tercihi de filmdeki diğer sineplastik unsurlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Sonuç olarak filmde tercih edilen bu sineplastik kullanımlar ile filmin bizatihi kendisinin felsefe yapma yetkinliğine yaklaştığını iddia etmek mümkündür.
Anahtar Kelimeler