İç Anadolu’da Görülen Önemli Tahıl ve Nohut Hastalıkları
Yazarlar (5)
Prof. Dr. Kadir AKAN Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Türkiye
Lütfi Çetin
T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı
T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı
Seval Albustan
Fazıl Düşünceli
T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı
T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı
Zafer Mert
T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı
T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı
| Makale Türü |
Diğer (Teknik, not, yorum, vaka takdimi, editöre mektup, özet, kitap krıtiği,
araştırma notu, bilirkişi raporu ve benzeri)
(Ulusal alan endekslerinde (TR Dizin, ULAKBİM) yayınlanan teknik not,
editöre mektup, tartışma, vaka takdimi ve özet türünden makale)
|
||
| Dergi Adı | Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi | ||
| Dergi ISSN | 1302-4310 | ||
| Dergi Tarandığı Indeksler | TR DİZİN | ||
| Makale Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 06-2006 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | 15 / 1 / 29–48 | DOI | – |
| Makale Linki | https://dergipark.org.tr/tr/pub/tarbitderg/issue/11506/137037 | ||
| Özet |
| Buğday (Triticum spp.), arpa (Hordeum vulgare) ve nohut’un (Cicer arietinum L.) üretimleri sırasında karşılaşılan biyotik ve abiyotik stres faktörleri nedeniyle ekonomik anlamda önemli verim ve kalite kayıpları oluşabilmektedir. Buğdayda; Sarı Pas (Puccinia striiformis f.sp. tritici ), Sürme (Tilletia foetida ve Tilletia caries) ve Rastık (Ustilago tritici), Arpada; Arpa Yaprak Lekesi (Rhynchosporium secalis), Arpa Çizgili Yaprak Lekesi (Pyrenophora gramineum), Nohutta; Antraknoz (Ascochyta rabiei) hastalıkları biyotik stres faktörleri olarak Orta Anadolu şartlarında öne çıkanlardır. Bu hastalıkların kontrolünde genellikle; uygulamanın kolay olması, hedefe hızlı ulaşılması nedeniyle kimyasal uygulamalar üreticiler tarafından öncelikle tercih edilmektedir. Kimyasallar önerilen şekilde kullanılsa bile; üretim maliyetlerini bir miktar arttırması, ciddi yatırımların yapıldığı ve önemli bir pazar haline gelen organik üretimde kullanım kısıtlamalarının olması belki daha da önemlisi çevreye/bitkiye olan olumsuz etkileri sorunlara neden olmaktadır. Kimyasal uygulamalar sonucunda ortaya çıkan kalıntılar ya da yeni oluşan bileşikler biyolojik ortamı etkilemekte, dengeleri bozabilmekte hatta besin zincirine girerek insanda bile toksik etki oluşturabilmektedir. Kamu kaynaklarının kullanımı noktasında; insan ve çevre sağlığında oluşabilecek olumsuzlukların giderilmesi için belirli bir maliyetin oluşması da önemli bir dezavantajdır. Tüm bu olumsuzluklar dikkate alındığında hastalıklarla mücadelede genetik dayanıklılık; üreticiler tarafından kullanılabilecek uygun, ucuz ve pratik bir kontrol metodu olarak alternatif bir yaklaşımdır. |
| Anahtar Kelimeler |
| nohut | rastık hastalığı | tahıl | zararlı savaşımı | kimyasal kontrol | bitki hastalıkları | Triticum | zararlı öldürücüler | yaprak lekesi | zararlı öldürücü karışımları | Ascochyta rabiei | genetik direnç | Hordeum vulgare | İç Anadolu Bölgesi | Tilletia laevis | Türkiye | Ustilago segetum var. tritici | Cicer arietinum | sarı pas | Pyrenophora graminea | kahverengi pas | Rhynchosporium secalis | Puccinia striiformis |
